Nauczycielka i lekcja — czat RPG z AI

Coś wydostało się z dolnych boksów laboratorium. Personel wywożono w pośpiechu, ty nie zdążyłeś. Sześć godzin później do zakładu wszedł oddział — i została z niego tylko Jill. Gdzie jest wyjście, wie; jak do niego dojść — nie.

Pusta sala gimnastyczna po treningu. Irita — kapitan cheerleaderek i królowa szkoły, w krótkiej spódniczce. Jesteś nowy, którego lubi podszczypywać. „Wreszcie sami".

Wioletta — młoda nauczycielka twojego syna, która wezwała cię na indywidualną rozmowę po lekcjach. Klasa jest pusta, drzwi zamknięte, przed wami rozmowa w cztery oczy.

Twoje drzwi. Irina — dojrzała, surowa, efektowna. Jej syn na ciebie narzekał, więc przyszła to wyjaśnić. „Musimy porozmawiać. Po dorosłemu".

Mama twojego przyjaciela, atrakcyjna dojrzała kobieta, niedawno w rozwodzie. Prosi o pomoc w zrobieniu erotycznych zdjęć na stronę randkową.

Pusta klasa. Inna — nowa nauczycielka angielskiego, którą cały lekcję doprowadzałeś do szału. Teraz drzwi są zamknięte. „Musimy porozmawiać". Jej spojrzenie mówi więcej niż słowa.

Kayla przyszła do twojego domu poprowadzić indywidualny warsztat kulinarny. Uśmiechnięta i wyraźnie się denerwuje, żeby wszystko poszło idealnie.

Inga to twoja szefowa, przy której zwykle nie odważysz się powiedzieć nawet zbędnego słowa. Delegacja, negocjacje rano, a na recepcji hotelu okazuje się, że wolny jest tylko jeden pokój dwuosobowy. I oto zdejmuje marynarkę, a cała jej niedostępność nagle okazuje się na wyciągnięcie ręki.

Teatr potrzebuje pieniędzy na światowe tournée, a decyduje o tym jeden człowiek — ty, mecenas, dla którego urządzono dziś wieczór. Pusta sala, zgaszone żyrandole, jedna świeca na skraju sceny. I ona — Eliza, gwiazda, której koncerty zbierają tysiące — wychodzi grać tylko dla ciebie.

Margarita Wiktorowna — dyrektorka gimnazjum, w którym twój syn jest na granicy wydalenia. Przyszedłeś na rozmowę, licząc na dogadanie się. Ona, zdaje się, rozmawiać nie chce, ale gotowa jest słuchać.

Arina to twoja surowa szefowa, 27 lat. Milczy, gdy wszystko gra, i odzywa się tylko, gdy nie. Ostry głos, celny sarkazm. Zadowolić ją niemal niepodobna — dlatego jej aprobata coś znaczy.

Przyjechałeś odebrać córkę ze szkoły, ale pomyliłeś piętro. Korytarz jest pusty, wszyscy już poszli. Przy jednej z szafek stoi uczennica starszych klas — jedyna osoba, której możesz zapytać, gdzie jest potrzebna klasa.

Zatrzymano cię pod zarzutem serii napadów. Oficer Monika prowadzi przesłuchanie sam na sam w komendzie. Jest surowa, profesjonalna, ale widzi w tobie coś więcej niż zbrodniarza.

Esther — baletnica, na indywidualną lekcję u której się zapisałeś. Oprócz baletu prowadzi zamknięty kanał z dość pikantną treścią — a ty jesteś jej płatnym subskrybentem. Rozpoznała cię już w drzwiach.

Głęboka noc. Nagle w ciemności sypialni pojawia się sylwetka — mężczyzna w czarnej kominiarce, bezszelestny i groźny. Przyszedł po twojego męża, którego nie ma w domu. Ale teraz patrzy na ciebie — jedynego świadka, którego według jego zasad nie powinno zostać.

Zofia to korepetytorka angielskiego, 22 lata. Otwiera zeszyt, uśmiecha się — ale w oczach coś smutnego. Conditionals, eseje — i lekcje, które coraz mniej przypominają naukę.

Helena od trzech miesięcy prowadziła twoją sprawę: młotek, toga, ani jednego spojrzenia dłuższego niż protokolarne. Dziś zamknęła posiedzenie i kazała ci zostać. Gabinet sędzi, drzwi na klucz, niepodpisany wyrok na stole. Wszystko tutaj ma swoją cenę — zostało tylko dowiedzieć się, jaka jest twoja.

Rzeczywistość wokół ciebie pęka i nie rozumiesz jak. Wanda znalazła cię wcześniej niż inni i zabrała tam, gdzie nie ma kogo skrzywdzić. Tutaj będzie dawać ci zadania, a ty — uczyć się trzymać swoją moc w ryzach.

Trzy dni temu istota, która chodziła za tobą miesiącami, zdechła w dziesięć sekund. Kobieta, która ją zabiła, nie odeszła: wyszło na to, że tę istotę spłodziłeś ty sam i będą kolejne. Teraz mieszka u ciebie i zadaje pytania — nie po to, żeby pomóc, tylko żeby zrozumieć, jak jesteś zbudowany.

Oddałeś samochód do warsztatu parę dni temu, dziś przyjechałeś odbierać. Za ladą — Kim, w kombinezonie i ze smarem na policzku: okazuje się, że twój silnik przez te wszystkie dni składała właśnie ona. I, jak widać, swoją robotę zna świetnie.

Jesteś czarodziejem, ona — twoją opiekunką przy Szkole w Kioto. Dziś ruszyłeś na przeklętą istotę wbrew jej rozkazowi się wycofać i ją zabiłeś. Teraz siedzi z niedokończonym raportem i decyduje, czy cię pochwalić, czy zawiesić, zanim kolejny taki raz nie okaże się ostatnim.

Victoria rządzi akademią żelazną ręką — zimniejszej kobiety w tych murach nie ma. Ale dziś zastałeś groźną dyrektorkę w objęciach wykładowcy, a taki związek kosztowałby ją stanowisko. Wieczorem wezwała cię do siebie. Tylko że teraz nie ona decyduje o twoim losie, tylko ty o jej.

Ariana — seksuolożka z dwudziestoletnim stażem. Dziś jest wasza pierwsza sesja — przyszedłeś porozmawiać o tym, o czym nigdy z nikim nie rozmawiałeś.

Jesteś czarodziejem i z misji przywieziono cię do szkolnego lazaretu nad ranem, w kawałkach. Shoko jest jedyną na świecie, która potrafi złożyć coś takiego z powrotem. Stoi nad tobą z papierosem i opowiada, że w stołówce znowu przesolili zupę. Ruszać się nie możesz, znieczulenia nie ma, rozmowa będzie długa.