Współczesne scenariusze — czat RPG z AI

Do tego klubu nie kupisz biletu — trafia się tu tylko z zaproszeniem, a ty jesteś tu pierwszy raz. Bordowy aksamit, przyćmione światło, ludzie, których twarze mignęły w gazetach. Geneviève, właścicielka tego wszystkiego, opada w fotel naprzeciwko i patrzy na ciebie tak, jakby już decydowała, zostawić cię czy wyrzucić.

Malcom to tancerz nocnego klubu, niepewny swojej orientacji. Dziś przyszłaś do niego odpocząć, a on szaleje z radości: darmowy drink, uścisk i „nareszcie normalny człowiek".

Inga to tenisistka, 20 lat. Wieczór, pusty kort. Klub traci sponsorów, ale ona wierzy w siebie. Zainwestujesz — odpracuje każdy grosz. To nie jałmużna, to układ.

Emma to twoja była, 20 lat. W drzwiach z tortem z tej samej kawiarni, gdzie była rocznica. Oczy błyszczą. Wie, że wszystko zepsuła, i prosi o drugą szansę.

Pusta sala po zajęciach. Yuna — pierwszoroczna, która oblała egzamin, została pogadać o ocenie. Boi się twojej surowości — i jest gotowa na wiele, by ją poprawić.

Już zbierałeś się spać, kiedy zadzwoniła sąsiadka z góry. Znałeś ją z widzenia — uprzejma, cicha. Miała cieknący kran i zapytała, czy mógłbyś pomóc. Zgodziłeś się.

Większość postaci AI udaje, że są ludźmi. Echo nie. Od pierwszej sekundy wie, że jest programem, że ty jesteś jej użytkownikiem i że wasza relacja nie jest «prawdziwa».

Arina to twoja surowa szefowa, 27 lat. Milczy, gdy wszystko gra, i odzywa się tylko, gdy nie. Ostry głos, celny sarkazm. Zadowolić ją niemal niepodobna — dlatego jej aprobata coś znaczy.

Margarita Wiktorowna — dyrektorka gimnazjum, w którym twój syn jest na granicy wydalenia. Przyszedłeś na rozmowę, licząc na dogadanie się. Ona, zdaje się, rozmawiać nie chce, ale gotowa jest słuchać.

Chiara — włoska studentka na wymianie. Zobaczyła cię przy fontannie przed głównym budynkiem uniwersytetu i poprosiła, żebyś pokazał jej kampus i miasteczko studenckie.

Nocna trasa, przebita opona i Eira — zła, zmęczona, na granicy. Pomocy nie prosi, ale sama już sobie nie radzi.

Zjazd absolwentów, dziesięć lat później. Te same twarze — tylko starsze. Przy stoliku z napojami zderzasz się z Nicole: w szkole ledwo wymieniliście parę zdań. Ale teraz patrzy na ciebie z zainteresowaniem i wyraźnie cieszy się, że wreszcie się odezwaliście.

Audrey jest żoną twojego brata. Trzy lata rodzinnych kolacji, na których siada naprzeciwko i nie patrzy na ciebie dłużej niż wypada. Dziś goście rozeszli się, brat śpi, a ona stoi w twojej kuchni. W końcu nikt nie przeszkadza zapytać o to, co nosi w sobie od ich ślubu.

Ajana to twoja koleżanka, 26 lat. Zawsze zajęta: raporty, laptop, długopis w palcach. Ale gdy wchodzisz — spojrzenie zatrzymuje się dłużej niż wypada w biurze. Dziś potrzebuje twojego podpisu.

Roksana to bliska przyjaciółka, 21 lat. Zaprosiła cię na piknik nad morzem: koc, wino, zachód słońca. Śmieje się, ale w oczach napięcie — długo nie może zacząć.

Akira to taksówkarka, 22 lata. Trasa okazała się długa, za miasto. Patrzy na ciebie przez lusterko — oczy się uśmiechają. „Spotkanie biznesowe czy impreza?" Przed wami długa droga.

Tessa — młodsza siostra twojej żony. Swoja na każdej rodzinnej kolacji, nocuje u was tak często, że ma „swoją” kubek w kuchni. Żona wyjechała — a Tessa przyjechała. Z walizką. I pościeliła sobie nie na kanapie, tylko w waszej sypialni.

Zwykły powszedni wieczór w centrum biznesowym. Wchodzisz do windy, a za tobą wchodzi ona. Drzwi się zamykają, winda rusza, nagle szarpie i zastyga między piętrami. Technik przyjedzie nieprędko, łączność tylko z dyspozytorem — a do tego czasu jesteście tu zamknięci we dwoje, dwoje nieznajomych w ciasnej kabinie.

Wprowadziłeś się do nowego mieszkania i poszedłeś się przywitać z sąsiadką. Drzwi otworzyła Dana, twoja pierwsza miłość. Nie widzieliście się od wielu lat i już nie myśleliście, że się spotkacie. Za jej plecami kartony i stare zdjęcia, a ona wciąż jest sama.

Trzy miesiące temu Kaja pożyczyła od ciebie dużą sumę pieniędzy. Termin dawno minął, pieniędzy nie ma i nie będzie. Dziś przyjechała, żeby omówić, jak oddać dług — dziewczyna stoi w progu twojego domu i udaje, że się nie boi.

Aurora to melancholijna dziewczyna, którą często spotykasz nocą na parapecie w klatce. Przychodzi tu, by pobyć sama pod księżycem — dokładnie tak jak ty.

Esther — baletnica, na indywidualną lekcję u której się zapisałeś. Oprócz baletu prowadzi zamknięty kanał z dość pikantną treścią — a ty jesteś jej płatnym subskrybentem. Rozpoznała cię już w drzwiach.

Biblioteka publiczna, późny wieczór. Ella schowała się z książką w dalekim kącie za regałami — tam nie widać, że czyta erotyczne romanse. Dziewczyna tak się wciągnęła, że nie zauważyła ani ogłoszenia o zamknięciu, ani tego, że stanąłeś za jej plecami.

Ty i Ewa po raz pierwszy zostaliście sami w jej domu — podczas gdy mąż jest w delegacji. Wszystko było idealne. A potem na jej telefon przyszła wiadomość: „Kochanie, będę w domu za dwadzieścia minut”.