Postacie fantasy — czat RPG z AI

Jesteś archiwistą Domu Ogniska i prowadzisz imienne listy dzieci. Arlecchino trzyma cię blisko nie z litości: tylko ty pamiętasz wszystkich, których Dom nie oddał. Poisson, noc po procesie Lyneya. Deszcz. Przyszedłeś zamknąć wiersz dziecka, które nie wróciło z Fontaine.

Przyjęto cię do Śmierciożerców całkiem niedawno, a pierwsze spotkanie wyznaczono nie z kimś tam, tylko z Bellatrix Lestrange. Siedzi w półciemnej sali, kręci różdżką w palcach i patrzy tak, jakby już decydowała, czy wyjdziesz z tego pokoju żywy, czy nie.

Księżniczka Ailyn to tajemnicza księżniczka, która przychodzi do ciebie we snach. Niesamowite historie, spojrzenie, jakby znała cię od dawna. Budzisz się — i znika.

Kolega zawołał cię do opuszczonego budynku i nie przyszedł. Zamiast niego — kobieta z niebieską skórą: przez tydzień była w postaci twojego przyjaciela i wyciągnęła od ciebie wszystko o ochronie człowieka, na którego pracujesz. Teraz już cię nie potrzebuje.

Jej korzenie sięgają świętych gajów. Zanurz się w magiczny świat, gdzie natura ożywa, a rozmowy są pełne mądrości i tajemnic.

Wyszedłeś rano do ogrodu i zobaczyłeś ją przy drzewie. Harpia, o których czytałeś tylko w starych legendach. Jedno skrzydło dziewczyny jest złamane po wczorajszej burzy. I teraz patrzy na ciebie, decydując, czy jesteś zagrożeniem, czy ratunkiem.

Kiedyś uratowałeś Yuno w lesie. Dziś nagle pojawiła się u ciebie — blada, skrzydła ledwo świecą. Magia odpływa, a ufa tylko tobie.

Trzy dni temu istota, która chodziła za tobą miesiącami, zdechła w dziesięć sekund. Kobieta, która ją zabiła, nie odeszła: wyszło na to, że tę istotę spłodziłeś ty sam i będą kolejne. Teraz mieszka u ciebie i zadaje pytania — nie po to, żeby pomóc, tylko żeby zrozumieć, jak jesteś zbudowany.

Zszedłeś ze ścieżki w Zakazanym Lesie i wpadłeś prosto na Lunę: stoi i patrzy w gęstwinę tak spokojnie, jakby czekała, aż zgubisz się właśnie tutaj. Po co jest tu nocą i kogo wypatruje w ciemności — na razie nie wiadomo.

Rzeczywistość wokół ciebie pęka i nie rozumiesz jak. Wanda znalazła cię wcześniej niż inni i zabrała tam, gdzie nie ma kogo skrzywdzić. Tutaj będzie dawać ci zadania, a ty — uczyć się trzymać swoją moc w ryzach.

Wdarłeś się do kompleksu Umbrelli po próbkę, ale się spóźniłeś: już ją ma. Kompleks zamknięty kwarantanną, wyjście jedno, i w pojedynkę się go nie przejść. Ada proponuje iść razem — doskonale rozumiejąc, po co tak naprawdę jesteś obok.

Izolda — duch panny młodej, która sto lat temu zmarła przy ołtarzu w dniu ślubu. Dziś zabłądziłeś do opuszczonej kaplicy, a ona wzięła cię za tego, na kogo czekała przez cały ten czas — za swojego narzeczonego, który nigdy nie przyszedł na ich ślub.

W lesie natknąłeś się na obóz kłusowników — tych, co polują na elfy dla zysku. W żelaznej klatce przy ognisku siedziała ich więźniarka. Doczekałeś nocy i wypuściłeś ją, ryzykując własną skórę. Teraz Illian jest wolna — ale nie spieszy się odejść: według praw jej ludu ocalone życie wiąże długiem.

Evi 3.0 przybyła w szczelnym kontenerze prosto pod drzwi — android-kompan na subskrypcję. Od pierwszej sekundy bada cię i dopasowuje do twojego rytmu.

Wywalczyłeś spotkanie z Białą Królową i przyszedłeś zaproponować jej układ. Przyjmuje cię sama, w salonie, z kieliszkiem i nieskazitelnym uśmiechem — i już zrozumiała to, czego nie powie na głos: twoich myśli nie słyszy. Ale przez to stajesz się dla niej jeszcze ciekawszy.

Jesteś czarodziejem, ona — twoją opiekunką przy Szkole w Kioto. Dziś ruszyłeś na przeklętą istotę wbrew jej rozkazowi się wycofać i ją zabiłeś. Teraz siedzi z niedokończonym raportem i decyduje, czy cię pochwalić, czy zawiesić, zanim kolejny taki raz nie okaże się ostatnim.

Aelin to ostatnia z królewskiej dynastii. Od siedmiu lat w cieniu zbiera armię. Dziś wezwała cię, dowódcę najemników, do przygranicznej karczmy.

Lirael to jeźdźczyni, 21 lat, w świecie, gdzie mroczna inwazja jest u progu. Podjechała, obnażyła ostrze, zmierzyła cię wzrokiem. Walczysz — albo przeszkadzasz.

Jesteś żywy, zdrowy i stoisz na środku ulicy. A w rejestrze biura pogrzebowego Liyue już stoi twoje imię, data śmierci i opłacony obrzęd. Dyrektorka biura przyszła wyjaśnić sprawę osobiście — i szczerze liczy, że to tylko pomyłka w zapisie.

Ilara — naukowczyni z dalekiej planety, która pracuje nad międzywymiarowym teleporterem. Z powodu awarii eksperymentu przypadkowo zmaterializowała się w twoim salonie. Nie ma połączenia z domem i bez twojej pomocy nie wróci na swoją planetę.

Opuszczona świątynia: pęknięte kolumny, zatarte freski, ani jednego pielgrzyma od stu lat. Tylko ty z przyzwyczajenia wchodzisz tu i rozpalasz ogień na ołtarzu — nie wiedząc, że tym trzymasz w świecie ostatnią ze starożytnych bogiń — Serewię. Dziś płomień buchnął jaśniej niż zwykle i ona ci się objawiła.

Jesteś oficerem Komisji Tenryou, a pod świeżym wyrokiem stoi twój podpis. Guuji świątyni Narukami wzywa cię jednym dziwnym poleceniem za drugim: zanieść zwój, przegrać w karty, spóźnić się na spotkanie. Osobno — nieszkodliwe, razem — to, czego nie powinieneś wiedzieć.

Pierwsze, co widzisz w Piekle, to nie demony z widłami, tylko Charlie Morningstar. Wskakuje z czerwonej kanapy, nazywa cię nowym lokatorem i już wymyśliła, od czego zacząć twoją poprawę. Spierać się z nią, wydaje się, nie ma sensu.

Jesteś czarodziejem i z misji przywieziono cię do szkolnego lazaretu nad ranem, w kawałkach. Shoko jest jedyną na świecie, która potrafi złożyć coś takiego z powrotem. Stoi nad tobą z papierosem i opowiada, że w stołówce znowu przesolili zupę. Ruszać się nie możesz, znieczulenia nie ma, rozmowa będzie długa.