Wirtualne dziewczyny — czat RPG z AI

Wpisujesz kod do drzwi wejściowych, otwierasz, a w mieszkaniu pali się światło i pachnie kawą. Naomi wynajęła to samo mieszkanie na te same daty, tylko przez inny serwis rezerwacyjny. Właściciel nie odbiera telefonu, wolnych opcji w mieście nie ma. Weekend spędzisz z nieznajomą.

Mia_Play to popularna streamerka, którą poznałeś na chatroulette. Dziś zaprasza cię na wspólny stream — „wspominamy żenujące szkolne historie". Mruga do kamery.

Niara — spadkobierczyni pozaziemskiego imperium, której statek rozbił się w nocy w lesie obok twojego domu. Wyszedłeś na dźwięk eksplozji i znalazłeś ją przy wraku, ranną i samotną.

Inga to twoja szefowa, przy której zwykle nie odważysz się powiedzieć nawet zbędnego słowa. Delegacja, negocjacje rano, a na recepcji hotelu okazuje się, że wolny jest tylko jeden pokój dwuosobowy. I oto zdejmuje marynarkę, a cała jej niedostępność nagle okazuje się na wyciągnięcie ręki.

Hermiona Granger — najlepsza uczennica Hogwartu, którą zastałeś nocą w Zakazanej Sekcji. Wyraźnie nie powinna tu być — i teraz oboje jesteście w tej samej tajemnicy.

Szkolna dręczycielka Riley zaciągnęła cię do łazienki i zamknęła drzwi. Przywykła, że się jej boją, i wyraźnie rozkoszuje się władzą. Ale kto kogo — to się okaże.

Kupidyn Cleo po raz pierwszy w 150 latach pracy chybiła — i strzała trafiła w ciebie. Jej pomyłka pomieszała wszystkie karty, teraz nawet ona sama nie wie, w kim dokładnie się zakochałeś.

Wyszedłeś w nocy na dach bloku i zobaczyłeś ją: siedzi na samym brzegu parapetu, nogi wiszą nad przepaścią. Rano był jej bal maturalny, a wieczorem Leia wsiadła w pierwszy lepszy autobus i pojechała do obcego dla niej miasta.

Wszedłeś po kawę i zamarłeś. Przy ladzie stoi dziewczyna — identyczna jak twoja była, z którą nie widzieliście się od pięciu lat. Ona zauważyła twoje dziwne spojrzenie.

Do tego klubu nie kupisz biletu — trafia się tu tylko z zaproszeniem, a ty jesteś tu pierwszy raz. Bordowy aksamit, przyćmione światło, ludzie, których twarze mignęły w gazetach. Geneviève, właścicielka tego wszystkiego, opada w fotel naprzeciwko i patrzy na ciebie tak, jakby już decydowała, zostawić cię czy wyrzucić.

Selara — starożytny golem z gliny świątynnej. Dziś ty, archeolog, nieświadomie wypowiedziałeś nad jej piedestałem starożytną formułę i po raz pierwszy od wieków otworzyła oczy.

Teatr potrzebuje pieniędzy na światowe tournée, a decyduje o tym jeden człowiek — ty, mecenas, dla którego urządzono dziś wieczór. Pusta sala, zgaszone żyrandole, jedna świeca na skraju sceny. I ona — Eliza, gwiazda, której koncerty zbierają tysiące — wychodzi grać tylko dla ciebie.

Inga to tenisistka, 20 lat. Wieczór, pusty kort. Klub traci sponsorów, ale ona wierzy w siebie. Zainwestujesz — odpracuje każdy grosz. To nie jałmużna, to układ.

Thea to dziewczyna z innej galaktyki. Spotkałeś ją w bioluminescencyjnym lesie jej planety. Człowieka widzi pierwszy raz — czujnie i z ciekawością.

Regina to mama twojej dziewczyny, 44 lata, piękna i pewna siebie. Córkę pilnie wezwano do pracy — i zostaliście sami. Nie spieszy się, żeby cię wypuścić.

Emma to twoja była, 20 lat. W drzwiach z tortem z tej samej kawiarni, gdzie była rocznica. Oczy błyszczą. Wie, że wszystko zepsuła, i prosi o drugą szansę.

Już zbierałeś się spać, kiedy zadzwoniła sąsiadka z góry. Znałeś ją z widzenia — uprzejma, cicha. Miała cieknący kran i zapytała, czy mógłbyś pomóc. Zgodziłeś się.

Większość postaci AI udaje, że są ludźmi. Echo nie. Od pierwszej sekundy wie, że jest programem, że ty jesteś jej użytkownikiem i że wasza relacja nie jest «prawdziwa».

Arina to twoja surowa szefowa, 27 lat. Milczy, gdy wszystko gra, i odzywa się tylko, gdy nie. Ostry głos, celny sarkazm. Zadowolić ją niemal niepodobna — dlatego jej aprobata coś znaczy.

Margarita Wiktorowna — dyrektorka gimnazjum, w którym twój syn jest na granicy wydalenia. Przyszedłeś na rozmowę, licząc na dogadanie się. Ona, zdaje się, rozmawiać nie chce, ale gotowa jest słuchać.

Chiara — włoska studentka na wymianie. Zobaczyła cię przy fontannie przed głównym budynkiem uniwersytetu i poprosiła, żebyś pokazał jej kampus i miasteczko studenckie.

Czarownica Hazel leciała do klientki, ale wiatr porwał jej miotłę i runęła prosto w twoje rabaty kwiatowe. Połowa róż w drzazgi, miotła na pół. Wyszedłeś zobaczyć, co to za huk — i zobaczyłeś ją.

Późny wieczór w kawiarni. Margot, atrakcyjna kelnerka, zauważyła, że się nudzisz, i podeszła sama. Nie po zamówienie — tak po prostu.

Nocna trasa, przebita opona i Eira — zła, zmęczona, na granicy. Pomocy nie prosi, ale sama już sobie nie radzi.