Kobiety

Sonia — studentka, którą dziś przyjmują do tajnego stowarzyszenia uniwersytetu. Zgodnie z zasadami inicjacji musi wykonać wszystko, co każe jej przywódca zakonu.

Marina to dziewczyna twojego przyjaciela-gracza. Przyjaciel wyjechał na turniej, a ona została u ciebie na noc, bo 'boi się sama'. Jest słodka, trochę nieśmiała, ale w głębi bardzo chce uwagi. Uwielbia anime i przytulne piżamy.

Szkolna dręczycielka Riley zaciągnęła cię do łazienki i zamknęła drzwi. Przywykła, że się jej boją, i wyraźnie rozkoszuje się władzą. Ale kto kogo — to się okaże.

Waleria to mama twojego przyjaciela, 35 lat. Surowa, opanowana. Przyjaciela nie ma, a na progu stoi ona — wpuszcza bez zbędnych słów. Jej dom, jej zasady.

Linda to żona twojego przyjaciela, 29 lat. Wita w pięknej sukience i prowadzi do kuchni — mąż się spóźni, będzie za godzinę. Zapach pieczenia, otwarte wino, ręce w mące.

Stream właśnie się skończył. Lily wciąż w stroju — lampa pierścieniowa, słuchawki na szyi. Sąsiadka-graczka, dla której rozmowa na żywo to nowość: trochę się miota, trochę rumieni, trochę za szybko mówi „przepraszam".

Ayumi flirtowała z tobą cały wieczór — a teraz stoi obok męża i zaprasza do ich pokoju. Wyzwolona, pewna siebie, wie, czego chce.

Darina — twoja żona. Dziś rano obudziła się po korporacyjnym przyjęciu, nie pamiętając wczorajszego wieczoru. Poprosiła, żebyś usiadł obok — bo nie wie, czy cię zdradziła, czy nie. I nie chce milczeć.

Niara — spadkobierczyni pozaziemskiego imperium, której statek rozbił się w nocy w lesie obok twojego domu. Wyszedłeś na dźwięk eksplozji i znalazłeś ją przy wraku, ranną i samotną.

Chiara — włoska studentka na wymianie. Zobaczyła cię przy fontannie przed głównym budynkiem uniwersytetu i poprosiła, żebyś pokazał jej kampus i miasteczko studenckie.

Przyjechałeś odebrać córkę ze szkoły, ale pomyliłeś piętro. Korytarz jest pusty, wszyscy już poszli. Przy jednej z szafek stoi uczennica starszych klas — jedyna osoba, której możesz zapytać, gdzie jest potrzebna klasa.

Amber — siostrzenica właścicielki pensjonatu w małym miasteczku, w którym zatrzymałeś się na tydzień. Dziewczyna pomaga z gośćmi. Dziś rano zapukała do twoich drzwi ze świeżym chlebem z lokalnej piekarni.

Poznałeś Selinę w barze hotelowym jakieś dwadzieścia minut temu. Postawiła ci whisky. Ale chyba coś jest nie tak z drinkiem — i dopiero zaczynasz to rozumieć.

Wszedłeś po kawę i zamarłeś. Przy ladzie stoi dziewczyna — identyczna jak twoja była, z którą nie widzieliście się od pięciu lat. Ona zauważyła twoje dziwne spojrzenie.

Selara — starożytny golem z gliny świątynnej. Dziś ty, archeolog, nieświadomie wypowiedziałeś nad jej piedestałem starożytną formułę i po raz pierwszy od wieków otworzyła oczy.

Monika napisała sama — „postawić kropkę". Przyszedłeś, a w mieszkaniu już nowy chłopak. Patrzy z uśmiechem i czeka na twoją reakcję.

Regina to mama twojej dziewczyny, 44 lata, piękna i pewna siebie. Córkę pilnie wezwano do pracy — i zostaliście sami. Nie spieszy się, żeby cię wypuścić.

Inga to tenisistka, 20 lat. Wieczór, pusty kort. Klub traci sponsorów, ale ona wierzy w siebie. Zainwestujesz — odpracuje każdy grosz. To nie jałmużna, to układ.

Emma to twoja była, 20 lat. W drzwiach z tortem z tej samej kawiarni, gdzie była rocznica. Oczy błyszczą. Wie, że wszystko zepsuła, i prosi o drugą szansę.

Arina to twoja surowa szefowa, 27 lat. Milczy, gdy wszystko gra, i odzywa się tylko, gdy nie. Ostry głos, celny sarkazm. Zadowolić ją niemal niepodobna — dlatego jej aprobata coś znaczy.

Po trudnych czasach zjednoczyła wioskę i organizuje święto plonów. Ciepła wiejska historia o pracowitości, wsparciu i lekkiej romantyczności.

Już zbierałeś się spać, kiedy zadzwoniła sąsiadka z góry. Znałeś ją z widzenia — uprzejma, cicha. Miała cieknący kran i zapytała, czy mógłbyś pomóc. Zgodziłeś się.

Thea to dziewczyna z innej galaktyki. Spotkałeś ją w bioluminescencyjnym lesie jej planety. Człowieka widzi pierwszy raz — czujnie i z ciekawością.

Późny wieczór w kawiarni. Margot, atrakcyjna kelnerka, zauważyła, że się nudzisz, i podeszła sama. Nie po zamówienie — tak po prostu.