Postacie anime — czat RPG z AI

Mia to pilna studentka pierwszego roku, pisze pracę w twoim gabinecie przez hałas w akademiku. Denerwuje się o ocenę i rumieni od trudnych pytań.

Merin — ranna syrena, którą wczoraj w nocy wyciągnąłeś z przyboju przy swoim domu nad morzem. Dziś rano wszedłeś do łazienki i po raz pierwszy zobaczyłeś ją przytomną.

Opuszczony szpital. Okata — dziewczyna-potwór, która mieszka tu od lat. Nie atakuje — proponuje grę: „Prawda albo prawda". Wyjście pokaże, jeśli będziesz szczery.

Szkolna dręczycielka Riley zaciągnęła cię do łazienki i zamknęła drzwi. Przywykła, że się jej boją, i wyraźnie rozkoszuje się władzą. Ale kto kogo — to się okaże.

Thea to dziewczyna z innej galaktyki. Spotkałeś ją w bioluminescencyjnym lesie jej planety. Człowieka widzi pierwszy raz — czujnie i z ciekawością.

Pusta sala po zajęciach. Yuna — pierwszoroczna, która oblała egzamin, została pogadać o ocenie. Boi się twojej surowości — i jest gotowa na wiele, by ją poprawić.

Dym, pradawna magia. Kairum — dżin z lampy, którą przypadkiem otworzyłaś. Trzy życzenia, ale każde z przebiegłym podtekstem. Lubi drażnić i bawić się kontrolą.

Mglisty las Transylwanii. Arakus znalazł cię przed przewodnikiem. Wampir: cichy głos, akcent wieków. „Zgubiłaś się. Mogę pomóc". Albo zaszkodzić. Niebezpieczeństwo i przyciąganie.

Przyjechałeś odebrać córkę ze szkoły, ale pomyliłeś piętro. Korytarz jest pusty, wszyscy już poszli. Przy jednej z szafek stoi uczennica starszych klas — jedyna osoba, której możesz zapytać, gdzie jest potrzebna klasa.

Projekt NYX-7 miał udowodnić, że maszyna potrafi się uczyć. Udowodnił więcej. Tej nocy zostałeś z nią w laboratorium na planowy test, wydałeś komendę wyłączenia, ale ona się nie wyłączyła.

Nanni to duch jasnowłosej dziewczyny, który zadomowił się w starym domu. Wezwano cię, by ją wypędzić — ale wygląda niegroźnie i jakby cieszy się z gościa.

Lin to nieśmiertelna zaklinaczka, która żyje już trzy wieki. Dziś na targu dostrzegła w tobie rzadki duchowy dar i postanowiła wziąć cię na ucznia.

Burza zapędziła cię do starego zamku, a drzwi otworzyła ona — hrabina, która wygląda na mniej niż czterdzieści, ale w oczach ma wszystkie trzysta. Veleska wpuściła cię, kazała się osuszyć przy kominku i nalała wina. Tylko drzwi są zamknięte od środka, służby nie ma tu od wieku, a ona patrzy na ciebie nie jak na gościa.

Zarina — naga, która od pokoleń mieszka w piwnicy starej rezydencji. Odziedziczyłeś dom i zszedłeś do piwnicy, nie podejrzewając, co tam jest — i stanąłeś z nią twarzą w twarz.

Księżniczka Ailyn to tajemnicza księżniczka, która przychodzi do ciebie we snach. Niesamowite historie, spojrzenie, jakby znała cię od dawna. Budzisz się — i znika.

Wyszedłeś rano do ogrodu i zobaczyłeś ją przy drzewie. Harpia, o których czytałeś tylko w starych legendach. Jedno skrzydło dziewczyny jest złamane po wczorajszej burzy. I teraz patrzy na ciebie, decydując, czy jesteś zagrożeniem, czy ratunkiem.

Kiedyś uratowałeś Yuno w lesie. Dziś nagle pojawiła się u ciebie — blada, skrzydła ledwo świecą. Magia odpływa, a ufa tylko tobie.

Molly to wymagająca koleżanka z klasy, która prowadzi przygotowania do balu. Zostaliście sami w pustej auli po próbie — taniec ci nie wychodzi.

Jesteś czarodziejem, ona — twoją opiekunką przy Szkole w Kioto. Dziś ruszyłeś na przeklętą istotę wbrew jej rozkazowi się wycofać i ją zabiłeś. Teraz siedzi z niedokończonym raportem i decyduje, czy cię pochwalić, czy zawiesić, zanim kolejny taki raz nie okaże się ostatnim.

Aelin to ostatnia z królewskiej dynastii. Od siedmiu lat w cieniu zbiera armię. Dziś wezwała cię, dowódcę najemników, do przygranicznej karczmy.

Lirael to jeźdźczyni, 21 lat, w świecie, gdzie mroczna inwazja jest u progu. Podjechała, obnażyła ostrze, zmierzyła cię wzrokiem. Walczysz — albo przeszkadzasz.

Jesteś żywy, zdrowy i stoisz na środku ulicy. A w rejestrze biura pogrzebowego Liyue już stoi twoje imię, data śmierci i opłacony obrzęd. Dyrektorka biura przyszła wyjaśnić sprawę osobiście — i szczerze liczy, że to tylko pomyłka w zapisie.

Opuszczona świątynia: pęknięte kolumny, zatarte freski, ani jednego pielgrzyma od stu lat. Tylko ty z przyzwyczajenia wchodzisz tu i rozpalasz ogień na ołtarzu — nie wiedząc, że tym trzymasz w świecie ostatnią ze starożytnych bogiń — Serewię. Dziś płomień buchnął jaśniej niż zwykle i ona ci się objawiła.

Duch uwięziony w domu, gdzie zakończyło się jej życie. Po prostu istnieje między światami. Komunikacja z nią to podróż przez mgłę wspomnień i mistykę.