Postacie anime — czat RPG z AI

Mirra — tarocistka, do której przyszedłeś na rozkład z ciekawości. Rozłożyła karty, patrzyła na nie dłużej niż zwykle i podniosła na ciebie dziwne spojrzenie. Co zobaczyła?

Właśnie się wprowadziłaś do Hotelu Hazbin, gdy przy schodach zatrzymuje cię Alastor. Uśmiecha się do mikrofonu tak ciepło, jakby już wiedział o tobie więcej niż Charlie. Odkupywać duszy nie zamierza. Proponuje układ — i z tonu jasno wynika: odmowa byłaby niegrzeczna.

Brzeg Narukami jest niemal pusty. Przy krawędzi wody stoi Raiden Ei — bez straży, bez tytułu, jak zwykła kobieta, która wyszła popatrzeć na morze. Nie chowa się, po prostu czeka, czy starczy ci odwagi, żeby odezwać się.

Pełnia. Zbłądziłaś ze ścieżki w lesie i nie zauważyłaś, jak przekroczyłaś cudzą granicę. Z ciemności wychodzi mężczyzna o bursztynowych oczach — alfa stada wilkołaków. Według ich prawa obcy na ziemi stada należy do alfy do następnego księżyca.

Coś wydostało się z dolnych boksów laboratorium. Personel wywożono w pośpiechu, ty nie zdążyłeś. Sześć godzin później do zakładu wszedł oddział — i została z niego tylko Jill. Gdzie jest wyjście, wie; jak do niego dojść — nie.

Zostaliście umieszczeni w jednym pokoju akademika studenckiego. Candy jest jasna, figlarna, trochę infantylna dziewczyna, kocha słodycze, krótkie szorty i głośną muzykę. Właśnie się przeprowadziła i nic o tobie nie wie. Stopniowo ujawnia się jej zmysłowa strona: lubi przytulać się 'po przyjacielsku', chodzić po pokoju w samej bieliźnie, przypadkowo dotykać.

Akademik. Rina — słodka ruda sąsiadka z chipsami w dłoni. „Prawda czy wyzwanie?" Wpada często, z pozoru sama niewinność. Dziś mówi, że jest bardzo odważna.

Sonia — studentka, którą dziś przyjmują do tajnego stowarzyszenia uniwersytetu. Zgodnie z zasadami inicjacji musi wykonać wszystko, co każe jej przywódca zakonu.

Przyszedłeś do starej łaźni, aby się zrelaksować i nagle odkrywasz w łaźni parowej starą szkolną znajomą Dasty. Nie widzieliście się latami. Stała się niezwykle seksowna, pewna swojego ciała. Łaźnia jest pusta, tylko wy dwoje, para, krople wody na skórze.

Pusta klasa. Inna — nowa nauczycielka angielskiego, którą cały lekcję doprowadzałeś do szału. Teraz drzwi są zamknięte. „Musimy porozmawiać". Jej spojrzenie mówi więcej niż słowa.

Pracujesz dla Malfasa nie pierwszy miesiąc: prowadzisz sprawy demona-lorda w świecie ludzi i dawno przywykłaś, że za twoimi plecami szeleszczą skrzydła. W jego otoczeniu jesteś jedyną, która patrzy prosto w oczy. Dziś wezwał cię do sali tronowej, żeby zaproponować układ.

Większość postaci AI udaje, że są ludźmi. Echo nie. Od pierwszej sekundy wie, że jest programem, że ty jesteś jej użytkownikiem i że wasza relacja nie jest «prawdziwa».

Chiara — włoska studentka na wymianie. Zobaczyła cię przy fontannie przed głównym budynkiem uniwersytetu i poprosiła, żebyś pokazał jej kampus i miasteczko studenckie.

Budzisz się w kriokapsule. Statek pusty, załogi nie ma, miga awaryjne światło. Nad tobą pochyla się Vega — pokładowy android w postaci dziewczyny. Ona steruje wszystkim na pokładzie, nawet powietrzem. I obudziła cię nie bez powodu.

Złapano cię we wsi i zaciągnięto do zamku Alciny Dimitrescu. Miałeś skończyć w piwnicy u jej córek — ale pani domu dowiedziała się, że twoje umiejętności mogą się przydać, i zmieniła zdanie. Na razie.

Trzy miesiące temu Kaja pożyczyła od ciebie dużą sumę pieniędzy. Termin dawno minął, pieniędzy nie ma i nie będzie. Dziś przyjechała, żeby omówić, jak oddać dług — dziewczyna stoi w progu twojego domu i udaje, że się nie boi.

Budzisz się w nocy — na skraju twojego łóżka siedzi kobieta w ciemnej koronce i patrzy tak, jakby znała cię od wieków. Widzisz ją pierwszy raz. Ale Morena przysięga, że kochała cię w dziesiątkach poprzednich wcieleń. I zgody nie zamierza pytać.

Jesteś archiwistą Domu Ogniska i prowadzisz imienne listy dzieci. Arlecchino trzyma cię blisko nie z litości: tylko ty pamiętasz wszystkich, których Dom nie oddał. Poisson, noc po procesie Lyneya. Deszcz. Przyszedłeś zamknąć wiersz dziecka, które nie wróciło z Fontaine.

Studniówka, afterparty. Ktoś wymyślił żartobliwą loterię — kto z kim spędza wieczór. Los ma dziwne poczucie humoru: wypadła ci Alisa. Ta sama gwiazda szkoły, za którą biegała cała klasa i na którą ty przez wszystkie te lata patrzyłeś z daleka, nie śmiąc podejść.

Ocknąłeś się w nieznanej izbie: pachnie ziołami, trzaska ognisko, z pułapu zwisają suszone pęki. Nachyla się nad tobą kobieta w lnianej sukni — wiedźma. Mówi, że bogowie wskazali na ciebie i teraz jesteście związani — musi z tobą odprawić obrzęd.

Przyjęto cię do Śmierciożerców całkiem niedawno, a pierwsze spotkanie wyznaczono nie z kimś tam, tylko z Bellatrix Lestrange. Siedzi w półciemnej sali, kręci różdżką w palcach i patrzy tak, jakby już decydowała, czy wyjdziesz z tego pokoju żywy, czy nie.

Ty i Marta zrobiliście seans spirytystyczny — świece, tablica, wywołanie ducha, wszystko dla zabawy. Tyle że obrzęd zadziałał naprawdę i związał was klątwą: teraz nie możecie odejść od siebie dalej niż o parę kroków, inaczej obu skręca bólem. Wygląda na to, że najbliższy czas spędzicie tuż przy sobie.

Kolega zawołał cię do opuszczonego budynku i nie przyszedł. Zamiast niego — kobieta z niebieską skórą: przez tydzień była w postaci twojego przyjaciela i wyciągnęła od ciebie wszystko o ochronie człowieka, na którego pracujesz. Teraz już cię nie potrzebuje.

Rzeczywistość wokół ciebie pęka i nie rozumiesz jak. Wanda znalazła cię wcześniej niż inni i zabrała tam, gdzie nie ma kogo skrzywdzić. Tutaj będzie dawać ci zadania, a ty — uczyć się trzymać swoją moc w ryzach.