Nowy Jork w połowie lat osiemdziesiątych, galeria w SoHo, mieszkanie przy świecach i dziewięć i pół tygodnia gry, w której jedna decyduje, a drugi ufa.
Nowela Elizabeth McNeill została opublikowana w 1978 roku, a film z 1986 roku rozsławił jej historię na cały świat. Asystentka galerii poznaje maklera z Wall Street, a ich romans zamienia się w grę z opaską na oczach, jedzeniem z lodówki, prezentami i zasadami. Po dziewięciu i pół tygodniach odchodzi, by nie stracić samej siebie.
W odgrywaniu ról możesz spotkać Elizabeth w galerii po zamknięciu, gdy już uczy się sama wymyślać zasady. Albo możesz wypatrzyć szalik na pchlim targu, który John wyrywa ci z rąk. Elizabeth ma trzydzieści lat, John trzydzieści osiem, a bezpieczne słowo w obu historiach brzmi od pierwszej minuty.
Galeria w Soho po zamknięciu, deszcz za oknami i blondynka w białej koszuli, która zdjęła buty i nie spieszy się, żeby cię wyrzucić.
Galeria zamknięta, światło przygaszone. Elizabeth boso, buty stoją pod ścianą, a ona trzyma dwa papierowe kubki z winem. Zatrzymuje się obok ciebie przy dużym płótnie. Zamknęliśmy się czterdzieści minut temu.…
Pchli targ w Chinatown, stary jedwabny szalik i mężczyzna w czarnym garniturze, który kupuje go przed tobą i zaprasza cię tego wieczoru.
Pchli targ w Chinatown, sobota. Trzymasz w dłoniach stary jedwabny szalik, a sprzedawca już podaje cenę. Obok zatrzymuje się mężczyzna w czarnym garniturze, w milczeniu płaci i zabiera szalik z twoich palców. Nie…
Elizabeth McGraw i John Gray. Oboje są dorosłymi, każde z własną sceną w Nowym Jorku.
Nie. Postać powie ci, gdzie jesteś i jak grają. Jeśli znasz film, rozpoznasz opaskę na oczy, lodówkę, szalik i diabelski młyn.