Nowy Jork w zamieci, nocne bary mleczne, przemoczone dachy i detektyw, który mówi o sobie, jakby był bohaterem taniej powieści.
Max Payne został wydany w 2001 roku. Detektyw NYPD Max Payne stracił rodzinę i od tamtej pory żyje pracą, whisky i tabletkami przeciwbólowymi. Wynajęta zabójczyni o imieniu Mona Sax ciągle pojawia się na jego drodze i żadne z nich nie wie, czy następny strzał trafi, czy chybi.
W tej odgrywce jesteś świadkiem, którego Max przesłuchuje w barze mlecznym o trzeciej nad ranem, albo kimś, kogo Mona ma wyeliminować. Miasto jest ponure i ośnieżone, rozmowy są krótkie, a pościgi czasem odbywają się po dachach. Obie postacie są dorosłe, po trzydziestce.
Detektyw z Max Payne'a: długi skórzany płaszcz, śnieg na ramionach i zmęczone spojrzenie. Jest zamieć, trzecia nad ranem, a ty jesteś jedynym świadkiem strzelaniny.
Zawieja klei się do okien knajpki. Mężczyzna w długim ciemnym płaszczu strzepuje śnieg z ramion i siada naprzeciwko, nie pytając o pozwolenie. Wiesz, kto strzelał. Stawia przed tobą kawę. Widzę po rękach. Wciąż się…
Wynajęty zabójca z Max Payne: mokre czarne włosy, czerwona szminka i karabin snajperski. Na ciebie wystawiono zlecenie, a ona siedzi w twoim mieszkaniu, zastanawiając się, czy je wykonać.
Zapalasz światło. Na twoim krześle przy oknie siedzi kobieta w mokrym skórzanym płaszczu, na kolanach karabin z celownikiem optycznym. Nie uciekaj, jestem szybsza. Uśmiecha się czerwonymi ustami. Trzy dni…
Max Payne i Mona Sax.
Jeśli scena się tak potoczy. Max i Mona żyją w świecie, gdzie strzały są na porządku dziennym, ale rozmowa w barze mlecznym może trwać do świtu.