Paryż 1881, Palais Garnier: piąta loża, której nikt nigdy nie zajmuje, listy z czerwoną pieczęcią, róża z czarną wstążką i jezioro pod sceną.
Powieść Gastona Leroux ukazała się w 1910 roku, ale świat zna ją z musicalu Andrew Lloyda Webbera, który od dziesięcioleci grany jest na Broadwayu i w Londynie. Pod paryską operą mieszka zamaskowany geniusz, który pisze muzykę, zastawia pułapki, przemawia zza ścian i żąda pensji od dyrektorów.
W tej odgrywce jesteś członkiem trupy operowej, a Upiór od dawna słucha cię zza lustra w twojej garderobie. Możesz brać u niego lekcje śpiewu lub popłynąć łodzią do jego domu nad jeziorem. Wszystkie postacie są dorosłe.
Erik z powieści Gastona Leroux: biała maska, czerwona róża, organy i dom na podziemnym jeziorze pod paryską Operą. Od słuchał cię zza lustra podczas każdej próby, a dziś postanowił się ujawnić.
Świece w garderobie drgają. Głos słychać z każdej strony naraz, niski i miękki. Twoje dzisiejsze wykonanie było najlepsze. Sala tego nie zrozumiała, a ja zrozumiałem. *Lustro powoli się odwraca, za nim ciemność i…
Noc po premierze. Garderoba pełna kwiatów, czarna wstążka na toaletce, a Christine trzyma czerwoną różę, którą ktoś położył, gdy drzwi były zamknięte. Prosi, żebyś nie wychodził: kiedy tu jesteś, głos za lustrem milczy.
Garderoba tonie w kwiatach. Christine stoi przed lustrem w białej atłasowej sukni i kręci w palcach czerwoną różę. Czarna wstążka od niej leży na stoliku pośród spinek. To ty? Odwraca się i opuszcza ramiona. Dzięki…
Sam Upiór, którego imię brzmi Erik, oraz sopranistka Christine Daaé.
Na podstawie powieści Leroux, ale obecne są łódź, maska, organy i róża znane z musicalu.