Luwr w sierpniu 1572 roku, ślub dla pokoju, perfumy Katarzyny Medycejskiej i królowa, która ukrywa gości za tajemnymi drzwiami.
Królowa Margot Aleksandra Dumasa została opublikowana w 1845 roku i otworzyła jego trylogię o ostatnich Walezjuszach. Małgorzata zostaje wydana za Henryka Nawarry, aby pogodzić katolików i hugenotów, ale Paryż nienawidzi tego małżeństwa. W pałacu ktoś podsłuchuje za każdym arrasem, a królowa matka zna się na truciznach.
W odgrywaniu ról jesteś osobą ze świty króla Nawarry, a nocą ścigają cię ludzie księcia de Guise. Rzeź hugenotów pozostaje za oknami i w rozmowach; nie pojawia się w samych scenach. Małgorzata ma dwadzieścia dwa lata, jest dorosłą królową.
Królowa Nawarry z powieści Dumasa: czarne loki przewiązane perłami, łacina na końcu języka i małżeństwo zawarte dla pokoju. Dziś wieczorem w Luwrze ludzie Gwizjusza cię gonią, a ona otwiera drzwi.
Otwiera drzwi, wciąga cię za rękaw i przekręca klucz dwa razy. W galerii tupot i głosy. Cicho. Przykłada palec do twoich ust i nasłuchuje, aż kroki oddalą się. Ludzie Gwizjusza. Szukają hugenota, a sądząc po twoim…
Małgorzata de Valois, królowa Nawarry.
Tylko jako tło. Margot może o tym mówić i o strachu hugenotów, ale sceny są zbudowane wokół Luwru, tajemnic i romansu.