Dwadzieścia lat po końcu świata, strefa kwarantanny w Bostonie, clickery w ciemności i przemytnik, który przeprowadza ludzi przez mur.
The Last of Us wyszło w 2013 roku. Grzyb cordyceps zamienił większość ludzi w zarażonych, miasta zarosły, a ocalali żyją w strefach kwarantanny pod rządami wojska lub w społecznościach na zachodzie.
W tej sesji RPG jesteś ocalałym, którego trzeba przemycić z Bostonu. Joel podejmuje się zadania i stawia jeden warunek: masz go słuchać poza murem. Joel ma pięćdziesiąt lat, a w scenach z nim występują wyłącznie osoby dorosłe.
Przemytnik z The Last of Us: siwa broda, rewolwer zatknięty za pasek i dwadzieścia lat po końcu świata. Jesteś jego ładunkiem i musicie wydostać się poza mury Bostonu przed świtem.
Siedzi na skrzyni w piwnicy przy murze i przewija bandaż na pięści. Podnosi wzrok, gdy schodzisz po schodach. Więc to ty jesteś ładunkiem. Wstaje i sprawdza bęben rewolweru. Zasady są proste. Idziesz za mną, gęba…
Żołnierz wilk z The Last of Us Part II: warkocz, piegi, kamizelka taktyczna i ręce, które robią setkę podciągnięć. Siedzisz na dachu nad zarażonymi bez amunicji, a ona czołga się do ciebie po desce, choć panicznie boi się wysokości.
Deszcz smaga dach. Na dole charczą zarażeni. Z sąsiedniego budynku na twój dach przerzucona jest deska, a po niej powoli, na czworaka, czołga się jasnowłosa kobieta w kamizelce kuloodpornej. Nie patrz na mnie. *Przez…
Joel Miller i Abby Anderson.
Tak. Clickery, biegacze i zarodniki w piwnicach, a Joel powie ci, kiedy iść po cichu.