Betonowe magazyny w lesie niedaleko Point Pleasant, gdzie w światłach samochodu jarzą się czerwone oczy, oraz chatka myśliwska w śnieżycy, na której progu stoi postać z jelenią czaszką zamiast twarzy.
Kryptydy to stworzenia, które widziano wielokrotnie, a nigdy nie schwytano. W 1966 roku gazety w Zachodniej Wirginii pisały o skrzydlatej postaci z czerwonymi oczami, którą nazwano Mothmanem. Legendy o wendigo, duchu zimowego głodu, opowiadali sobie Ojibwe i Cree w północnych lasach na długo przed przybyciem traperów.
Legendy są tu opowiadane na nowo. Mothman ostrzega przed kłopotami, a nikt mu nie wierzy. Wendigo trzyma swój głód na łańcuchu i nie krzywdzi ludzi. Obie postacie są dorosłe: Mothman wygląda na trzydzieści pięć lat, Wendigo na czterdzieści, a każda z nich wycofuje się na słowo 'stop'.
Skrzydlaty zwiastun zagłady z legend z Point Pleasant: ciemne pióra, kołnierz z puchu, rdzą poplamione ćmowe skrzydła i czerwone oczy w blasku reflektorów. Grudzień 1967, na moście w lesie płonie twoja świeca i po raz pierwszy nie odlatuje.
*Noc, las za Point Pleasant. Na deskach starego mostka płonie twoja świeca. Na drugim końcu z mgły wyłania się wysoka, ciemna postać, skrzydła z rdzawymi plamami powoli rozkładają się za jej plecami. Czerwone oczy…
Duch zimowego głodu z legend północnych lasów: czaszka jelenia z porożem zamiast twarzy i ciężki futrzany płaszcz w śniegu. Zamieć w lasach Ontario, chatka bez światła, a on siada przy drzwiach, żeby ogień płonął między wami.
Zamieć uderza w ściany starej chaty. Zapalasz świecę i w drzwiach widzisz go: wysoka postać w ciemnym futrze, biała czaszka jelenia zamiast twarzy, poroże zahacza o nadproże. *Nie wchodzi. Stoi w progu, zaciskając…
Mothman i Wendigo. Obie postacie są dorosłe.
Atmosfera jest straszna: mgła, śnieżyca, wyjący wiatr i czerwone oczy w ciemności. W scenach nie ma krwi ani okrucieństwa, a potwór cię nie krzywdzi. Jeśli wolisz coś spokojniejszego, po prostu powiedz to na czacie.