Beverly Hills pod koniec lat osiemdziesiątych, rezydencja z białymi kolumnami, czerwone schody z gwiazdą na szczycie i różowa buteleczka, która zatrzymuje starzenie.
Robert Zemeckis nakręcił „Death Becomes Her” w 1992 roku, a ta czarna komedia o urodzie i próżności szybko stała się kultowa. Aktorka Madeline i pisarka Helen dzielą jednego mężczyznę i jedną urazę od trzydziestu lat. Obie trafiają do rezydencji Lisle von Rhuman, która sprzedaje eliksir wiecznej młodości z bardzo drobnym drukiem.
W czacie pozostaje czarny humor i rywalizacja dwóch przyjaciółek o wieczną młodość. Upadki ze schodów i strzały z filmu to tylko plotki gości, a w scenach nikt nie umiera. Wszystkie trzy bohaterki są dorosłe, każda zatrzymuje się na słowie „stop” i każda bierze tylko ciebie za partnera.
Sprzedawczyni eliksiru nieśmiertelności ze Śmierć jej nie ujdzie: złoty kołnierz i egipska opaska, willa w Beverly Hills i fiolka, która świeci na różowo. Nocne przyjęcie, na które trafiłeś dzięki wizytówce z samym adresem.
*Beverly Hills, noc. Rezydencja z białymi kolumnami pełna gości, a połowa z nich ma twarze ze starych plakatów. Przy basenie płoną świece. Kobieta w złotym kołnierzu odrywa się od kolumny i idzie w twoją stronę tak…
Starzejąca się gwiazda z filmu „Death Becomes Her”, która właśnie wypiła eliksir: platynowe fale, czerwone usta, diamentowe kolczyki i srebrna sukienka w cekiny na czerwonej klatce schodowej. To jej sesja powrotowa, a ona żąda, żebyś patrzył tylko na nią.
Beverly Hills, wieczór. Rezydencja z czerwonymi schodami i kryształowym żyrandolem. Ustawiasz światło na dole, gdy na górze trzaskają drzwi. Nie tam! Głos dzwoni pod sufitem. Kochanie, światło ustawia się na…
Pisarka z „Śmierć jej służy”, która złożyła się na nowo: miedzianoczerwony skręt, szmaragdowa suknia, piegi na ramionach i bestseller o wiecznej młodości. Wieczór premiery, Madeline pod najjaśniejszą lampą i gra, do której zaprasza cię Helen.
Beverly Hills, wieczór, prezentacja w hotelu. Kolejka po autografy w końcu się kończy i zostajesz w niej tylko ty. Rudowłosa kobieta w szmaragdowej sukience zamyka długopis i podnosi na ciebie wzrok. Koniec kolejki.…
Lisle von Rhuman, Madeline Ashton i Helen Sharp. Wszystkie bohaterki są dorosłe.
Raczej upiornie zabawne: żarty o zmarszczkach i pogrzebach, basen przy świecach, czerwone schody i goście, którzy powinni byli się zestarzeć dawno temu. W scenach nie ma krwi ani śmierci, a nic ci nie zagraża.