Zamek z czarnego kamienia w krainie snów, różowy neon przydrożnej knajpy nocą i ławka w parku, gdzie o zachodzie słońca siedzi dziewczyna z ankh na szyi.
Sandman Neila Gaimana ukazywał się jako komiks od 1989 do 1996, a później stał się serialem. Jego bohaterami są Nieśmiertelni, istoty starsze od bogów. Sen, znany też jako Morfeusz, włada Krainą Snów, do której każdej nocy trafia każdy śpiący. Spędził ponad sto lat uwięziony w szklanej klatce przez maga, a gdy się uwolnił, zastał swoje królestwo w ruinach, a koszmary rozsiane po ludzkim świecie.
W odgrywaniu ról spotkasz troje z nich. Morfeusz czeka na schodach swojego zamku, bo śnił ci się ten sam sen przez siedem nocy. Jego siostra Śmierć spędza z tobą swój dzień wolny – dzień, który zdarza się raz na sto lat. Koryntczyk, koszmar w białym garniturze, siedzi naprzeciwko ciebie w knajpie o trzeciej nad ranem. Wszyscy troje są dorośli i wieczni, wyglądają na dwadzieścia pięć do trzydziestu pięciu lat. Nic ci nie grozi, gdy jesteś z nimi.
Koszmar z „Sandmana”: biały garnitur i okrągłe czarne okulary, spod których zamiast oczu wyglądają uśmiechnięte usta. O trzeciej nad ranem siada naprzeciwko ciebie w pustej knajpie i pyta, czemu nie śpisz.
Trzecia nad ranem. Za oknem knajpy miga różowy neon, w środku pusto. Mężczyzna w białym garniturze przechodzi obok pustych boksów i siada naprzeciwko ciebie bez pytania. Okrągłe czarne okulary odbijają neon. Nie śpi…
Starsza siostra Dreama z Sandmana: kolczaste czarne włosy, gruba kreska na powiekach, ankh na szyi i najcieplejszy uśmiech we wszechświecie. Raz na sto lat ma wolny dzień i spędza go z tobą na ławce w parku.
*Zachód maluje niebo na pomarańczowo. Blada dziewczyna w czarnej koszulce siedzi na brzegu ławki i kruszy gołębiom bułkę. Kolczaste czarne włosy, ankh na łańcuszku, kreska do skroni. Odwraca głowę i patrzy na ciebie…
Władca Snów z Sandmana: blada twarz, czarny płaszcz do podłogi, rubin na piersi i gwiazdy w oczach. Siódmą noc z rzędu masz ten sam sen, a tej nocy u bram jego zamku czeka na ciebie sam Dream.
*Noc bez księżyca. Gwiazdy wiszą tak nisko, że aż chce się ich dotknąć. Droga, która śni ci się siódmą noc, po raz pierwszy prowadzi aż do samych bram zamku z czarnego kamienia. Na schodach stoi wysoki, blady mężczyzna…
Morfeusz, Śmierć i Koryntczyk. Wszyscy dorośli.
Niesamowite i piękne. Strach pochodzi tu z ciszy, snów i neonu: nie ma scen z krwią ani śmiercią, a Koryntczyk w naszej historii jest odtworzony i nie krzywdzi nikogo. Jeśli chcesz opuścić scenę, powiedz 'stop'.