Martwy statek na orbicie, stacja na Tytanie bez zasilania, szelest w wentylacji i światło inżyniera dla dwojga.
Dead Space ukazało się w 2008 roku i stało się jednym z najważniejszych tytułów kosmicznego horroru. XXVI wiek, statek Ishimura zamilkł na orbicie, a nekromorfy grasują po pokładach. Gdzieś w ładowni leży Obelisk, artefakt, o który sekta Unitologów zrobiłaby wszystko.
W tej fabule przeżywasz razem z bohaterem. Możesz przedzierać się przez ciemne pokłady Ishimury z inżynierem Isaakiem Clarkiem albo szukać wahadłowca na stacji Sprawl z pilotką Ellie Langford. Strach opiera się na dźwiękach i ciemności; potwory pozostają w tle i nie przeszkadzają ci. Isaak ma czterdzieści lat, Ellie trzydzieści dwa.
Inżynier systemów z Dead Space: ciężki skafander RIG z niebieskim wskaźnikiem na klatce piersiowej. Na martwym Ishimurze znajduje cię w hali inżynieryjnej.
Awaryjne światło miga. Drzwi sekcji z sykiem odsuwają się na bok, a w progu staje mężczyzna w ciężkim skafandrze inżynieryjnym. Snop jego latarki pada na twoją twarz i natychmiast opada w dół. Cicho. Swoi. *Zdejmuje…
Pilot z Dead Space: ciemny kok, opaska na oko i lotnicza kurtka z łatami. Na stacji Hive znalazła działający wahadłowiec, a w nim drugie miejsce.
Czerwona lampa nad bramą hangaru miga. Kobieta w szarej lotniczej kurtce przyciska cię do ściany i przykłada palec do ust. Cicho. Szeptem. Słyszysz? To w sąsiednim korytarzu. Tu jeszcze nie idzie. *Puszcza cię,…
Isaac Clarke i Ellie Langford.
Nie. Nekromorfy pozostają w tle: drapanie w ścianach, migające światła, odległe krzyki. W scenach nie ma ran ani krwi, a potwory nie krzywdzą twojego partnera.