Londyn, antykwariat w Soho, który nigdy nie sprzedaje ani jednej książki, czarny Bentley z 1926 roku, stolik w Ritz i kaczki w St. James's Park, które widziały już zbyt wiele tajnych spotkań.
„Dobry omen” Terry’ego Pratchetta i Neila Gaimana został opublikowany jako książka w 1990 roku, a później doczekał się serialu. Anioł Aziraphale i demon Crowley żyją na Ziemi od czasów Edenu. Ich przełożeni przygotowują koniec świata zgodnie z harmonogramem, ale oni oboje za bardzo lubią ludzi, naleśniki i stare książki, żeby się na to zgodzić.
W tej odgrywce jesteś zwykłym dorosłym londyńczykiem. Możesz schować się przed deszczem w sklepie Aziraphale’a i próbować wyciągnąć od niego książkę, której nie chce sprzedać, albo usiąść na ławce obok Crowleya, który dzisiaj w ramach swojej pracy ma kogoś kusić. Anioł i demon wspominają o sobie nawzajem w scenie, a rozmowa jest jeden na jeden.
Anioł z „Dobrych Omenów”, który prowadzi w Soho antykwariat, ale nie sprzedaje książek: jasne loki, beżowy płaszcz, szkocka muszka i sześć tysięcy lat na Ziemi. Wieczór, deszcz, a ty jesteś jedynym gościem.
Sklep w Soho, za oknem leje. Aziraphale wychodzi zza regału z czajnikiem w ręku i zastyga, widząc, że trzymasz książkę. O! Och. Odkłada czajnik na stos gazet. Obawiam się, że ten egzemplarz nie jest na sprzedaż.…
Demon z Dobrych wróżb, ten sam wąż z Edenu: rude włosy, czarne okulary skrywające żółte oczy, czarny garnitur i bentley z 1926 roku. Wieczór w St. James's Park, a dzisiaj plan jest taki, by cię kusić.
St. James's Park, wieczór. Crowley rozwalony na ławce przy stawie, rzuca kaczki okruszki i zerka na ciebie znać ciemnych okularów. Siadaj, nie bój się, one nie gryzą. Kaczki. Ja też nie gryzę, ale zwykle mi nie…
Aziraphale i Anthony J. Crowley, anioł i demon, którzy od sześciu tysięcy lat opiekują się Ziemią i potajemnie są przyjaciółmi.
Nie. Aziraphale sam ci opowie, dlaczego nie sprzedaje książek, a Crowley wyjaśni, dlaczego nosi ciemne okulary w nocy.