Chicago pod koniec lat dwudziestych: prohibicja, jazz w spelunkach, gazety, które z dnia na dzień robią z kogoś gwiazdę, i dwoje artystów wodewilowych uniewinnionych przez sąd.
Dziennikarka Maurine Dallas Watkins napisała sztukę "Chicago" w 1926 roku na podstawie procesów sądowych, które sama relacjonowała. Później powstał musical, a w 2002 roku film. Velma Kelly i Roxie Hart trafiają do więzienia hrabstwa Cook, prawnik Billy Flynn zamienia ich procesy w show, a obie wychodzą na wolność jako gwiazdy pierwszych stron.
W tej fabule proces masz już za sobą, a jego historia jest tylko tłem. Z Velmą zostajesz w pustej sali klubu Onyx, gdzie szuka ona partnerki do swojego występu. Z Roxie przychodzisz na wywiad do jej małego mieszkania zawalonego gazetami. Velma ma około trzydziestu dwóch lat, Roxie około dwudziestu ośmiu, obie są dorosłe.
Gwiazda wodewilu z Chicago: czarny bob z grzywką, sukienka w cekiny i papieros między palcami. Przedstawienie w Onyx Club się skończyło, ale ty wciąż siedzisz na widowni.
Sala klubu „Onyks" jest pusta, krzesła postawione na stołach. Velma stoi na scenie w sukience w cekinach, wybija rytm obcasem i zauważa cię przy stoliku w głębi. Show skończyło się godzinę temu. *Schodzi po…
Marzycielka z Chicago: złote loki, opaska z wisiorkami i srebrna sukienka w koralikach. Proces się skończył, gazety uczyniły z niej gwiazdę, a ty pukasz do jej drzwi na wywiad.
Mieszkanie zawalone gazetami. Roxie otwiera drzwi w srebrnej sukience z cekinami, na czole błyszczy opaska z wisiorkami. Ogląda cię od stóp do głów i rozpromienia się. Jesteś z gazety? *Łapie cię za rękę i ciągnie do…
Velma Kelly i Roxie Hart.
Nie. Fabuła zaczyna się po uniewinnieniu; przeszłość postaci jest jedynie sugerowana bez szczegółów. Sceny rozgrywają się w klubie, garderobie i mieszkaniu Roxie.